Zezwolenie – zakończenie postępowania

data aktualizacji 18 maja 2018

Postępowanie w przedmiocie zezwolenia na świadczenie usług płatniczych kończy się wydaniem decyzji administracyjnej zezwalającej na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej albo odmawiającej takiego zezwolenia.

  1. Warunki wydania zezwolenia

    Zezwolenie na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej może być wydane podmiotowi:

    1. posiadającemu kapitał założycielski co najmniej w wysokości równowartości w walucie polskiej (ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia):
      1. kwoty 125 000 euro – jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć wszystkie lub niektóre z usług płatniczych, 
      2. kwoty 50 000 euro – jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć jedynie usługę płatniczą, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 UUP,
      3. kwoty 20 000 euro – jeżeli wnioskodawca zamierza świadczyć jedynie usługę płatniczą przekazu pieniężnego;

      przy czym środki finansowe na pokrycie kapitału założycielskiego instytucji płatniczej nie mogą pochodzić:

      • z kredytu lub pożyczki ani być w inny sposób obciążone,
      • z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł;
    2. posiadającym środki finansowe przeznaczone na fundusze własne w wysokości, która nie może być niższa od wyższej z wartości:
      1. minimalnej wartości kapitału założycielskiego, wskazanej w punkcie powyżej albo
      2. kwoty obliczonej na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie metody obliczania kwoty, o której mowa w art. 76 ust. 4 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych,

      przy czym udział środków niepieniężnych w środkach finansowych na pokrycie funduszy własnych krajowej instytucji płatniczej nie może przekroczyć 20%, a w przypadku gdy instytucja płatnicza udziela kredytów płatniczych, ogólny wymóg wysokości funduszy własnych zwiększa się o 5% całkowitej wartości kredytów udzielonych w ciągu ostatniego roku obrotowego.

      Należy podkreślić, że krajowa instytucja płatnicza jest obowiązana posiadać w każdym czasie fundusze własne dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności i rodzaju usług płatniczych, jakie może świadczyć na podstawie posiadanego zezwolenia;

    3. zapewniającym ostrożne i stabilne zarządzanie działalnością objętą wnioskiem o wydanie zezwolenia oraz należyte wypełnianie obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w szczególności przez posiadanie systemu zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej odpowiedniego do rodzaju, skali i stopnia złożoności świadczonych usług płatniczych, obejmującego:
      1. rozwiązania organizacyjne:
        1. struktura organizacyjna i procedury podejmowania decyzji obejmujące pełny zakres prowadzonej działalności,
        2. zasady i procedury wypełniania obowiązków instytucji obowiązanych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;
      2. zasady zarządzania ryzykiem:
        1. zasady szacowania ryzyka, w szczególności ryzyka utraty płynności w przypadku udzielania kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3 UUP, lub w przypadku prowadzenia innej działalności gospodarczej oprócz świadczenia usług płatniczych,
        2. procedury identyfikacji ryzyka, jego pomiaru, szacowania, monitorowania oraz informowania o ryzyku, a także procedury ograniczania ryzyka;
      3. kontrola wewnętrzna obejmująca:
        1. audyt wewnętrzny,
        2. badanie zgodności prowadzonej działalności z ustawą, przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz regulacjami wewnętrznymi;
      4. opis:
        1. zasad postępowania ze środkami pieniężnymi przyjmowanymi od użytkowników w celu wykonania transakcji płatniczych zgodnie z art. 78 UUP,
        2. procedur rozpatrywania skarg użytkowników,
        3. systemu komunikacji wewnętrznej.
    4. posiadającym rozwiązania organizacyjne mające służyć ochronie środków pieniężnych użytkowników zgodnie z art. 78 UUP.
  2. Przesłanki odmowy wydania zezwolenia

    KNF odmawia wydania zezwolenia na świadczenie usług płatniczych, w przypadku gdy zachodzi przynajmniej jedna z poniżej wymienionych przesłanek:

    1. wnioskodawca lub osoby zarządzające oraz osoby, które bezpośrednio lub pośrednio posiadają znaczny pakiet akcji lub udziałów podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia na świadczenie usług płatniczych nie dają rękojmi ostrożnego i stabilnego zarządzania instytucją płatniczą,
    2. wnioskodawca nie posiada kapitału założycielskiego lub środków finansowych przeznaczonych na fundusze własne w wysokości wymaganej przepisami ustawy o usługach płatniczych ,
    3. system zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej nie zapewnia ostrożnego i stabilnego zarządzania działalnością objętą wnioskiem o wydanie zezwolenia na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej oraz należytego wypełniania obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu,
    4. środki finansowe na pokrycie kapitału założycielskiego pochodzą z kredytu, pożyczki albo w inny sposób są obciążone lub pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł,
    5. plan finansowy lub program działalności nie zapewniają zdolności krajowej instytucji płatniczej do wykonywania zobowiązań wynikających z działalności objętej wnioskiem o wydanie zezwolenia na świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji płatniczej,
    6. bliskie powiązania między wnioskodawcą a innym podmiotem stanowią przeszkodę w skutecznym wykonywaniu nadzoru nad krajową instytucją płatniczą lub
    7. przepisy prawa państwa innego niż państwo członkowskie mające zastosowanie do co najmniej jednej osoby fizycznej lub prawnej, z którą wnioskodawca ma bliskie powiązania, lub trudności związane z egzekwowaniem tych przepisów uniemożliwiałyby skuteczne wykonywanie nadzoru nad krajową instytucją płatniczą.

    KNF z urzędu w terminie 14 dni od dnia wydania zezwolenia dokonuje wpisu krajowej instytucji płatniczej do rejestru, który nie podlega żadnej opłacie.

  3. Wygaśnięcie zezwolenia

    Zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze krajowej instytucji płatniczej wygasa, jeżeli krajowa instytucja płatnicza:

    1. w terminie 12 miesięcy od dnia wydania tego zezwolenia nie rozpoczęła działalności w zakresie usług płatniczych, przy czym za dzień rozpoczęcia działalności w zakresie usług płatniczych uważa się dzień wykonania pierwszej transakcji płatniczej (tj. transakcji o charakterze operacyjnycm na rzecz klientów (takiego warunku nie spełniają transakcje testowe);
    2. nie prowadzi (jakiejkolwiek) działalności w zakresie usług płatniczych w okresie dłuższym niż 6 kolejnych miesięcy (nie wykonywanie niektórych spośród objętych zezwoleniem usług płatniczych nie skutkuje wygaśnięciem zezwolenia).

    KNF wydaje decyzję administracyjną stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia, która jest w terminie 7 dni od dnia jej wydania podawana do wiadomości publicznej, a po jej uprawomocnieniu się krajowa instytucja płatnicza jest wykreślana z rejestru.