Znaleziono 33 wyników
Materiał powstał w Departamencie Współpracy Międzynarodowej UKNF
Unia Rynków Kapitałowych (Capital Markets Union, CMU), jako jeden z kluczowych projektów Unii Europejskiej, miała pomóc w mobilizacji kapitału dla przedsiębiorstw oraz inwestorów na jednolitym rynku. Jednak, jak zauważa Enrico Letta w swoim raporcie Much more than a market opublikowanym w kwietniu 2024 roku, aby w pełni zrealizować potencjał tej inicjatywy dotychczasowe działania wymagają nowych rozwiązań i politycznej determinacji. W odpowiedzi na te potrzeby Letta proponuje stworzenie Unii Oszczędności i Inwestycji (Savings and Investment Union, SIU), której celem jest zatrzymanie oszczędności prywatnych w UE, przyciągnięcie inwestycji zagranicznych i wsparcie gospodarki w kluczowych obszarach, takich jak zielona i cyfrowa transformacja.
2 stycznia 2025
Dominik Krzyżanowski – Radca Prawny w Departamencie Prawnym UKNF
Przy okazji uzasadnienia wyroku NSA w sprawie Trigon TFI SA (później Lartiq TFI SA, obecnie Lartiq SA) wyłoniły się istotne wnioski dotyczące trzech ważnych kwestii nadzorczych.
24 października 2024
Michał Zdrojewski – Radca Prawny w Departamencie Postępowań Sankcyjnych UKNF
Postulat możliwości zawarcia jakiejkolwiek „ugody” z Komisją Nadzoru Finansowego w sprawach dotyczących nałożenia kary pieniężnej, pojawiał się na rynku finansowym od dłuższego czasu. Takie rozwiązanie miało świadczyć o otwarciu się Komisji, jako przyjaznego organu, na uczestników rynku, umożliwiając z jednej strony „dogadanie się” się z Komisją na temat zasadności nakładania sankcji, ewentualnie jej wysokości, a z drugiej – spełnienie przez Komisję celów nadzorczych. Przede wszystkim, taka „ugoda” znacząco przyspieszyłaby prowadzenie spraw. Najczęstszą instytucją przywoływaną w tym kontekście był czynny żal, znany ze spraw karnopodatkowych.
2 września 2024
Patryk Toporowski - Główny Specjalista w Departamencie Bankowości Komercyjnej UKNF
Skąd wzięła się potrzeba szczególnego nadzoru nad dużymi graczamiWiele rozwiązań ostrożnościowych, w tym w ramach pakietu reform Bazylea 3, zostało wprowadzonych lub znacząco zmienionych po globalnym kryzysie finansowym z lat 2007-2008: od gruntownej reformy mechanizmu uporządkowanej likwidacji, poprzez rozwój sprawozdawczości finansowej, po reformę infrastruktury rynkowej. Szczególne miejsce wśród nich – zwłaszcza po upadku tak dużych graczy jak Lehmann Brothers – miały wówczas dyskusje co zrobić z instytucjami finansowymi zbyt dużymi, żeby upaść (TBTF – too big to fail). Głównym problemem, jaki TBTF generują, jest zagrożenie dla stabilności rynków finansowych w razie ich upadku. Podejście państw, pochodzące jeszcze z lat 80. XX wieku, a polegające na ratowaniu (zbyt) dużych banków, prowadziło do tzw. pokusy nadużycia, czyli większej skłonności banków do ryzykownych działań (bo w końcu rządy państw sfinansują pomoc dla banków w razie potrzeby). Okazało się też być bardzo kosztowne dla budżetów państw, a także wysoce kontrowersyjne w kontekście obciążania ogółu podatników (i jednocześnie – wyborców) kosztami błędnego zarządzania bankiem przez wąską grupę wysoko opłacanych menadżerów.
22 sierpnia 2024
