Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (WSA) z 27 października 2020 roku. NSA uznał główne zarzuty kasacyjne KNF oraz oddalił pierwotną skargę Lartiq z 5 grudnia 2019 roku.

W orzeczeniu NSA podkreślił, że decyzja KNF z 5 listopada 2019 roku była oparta o bogaty i właściwie przyporządkowany prawnie stan faktyczny, co pozwoliło NSA ostatecznie zakończyć sprawę bez ponownego jej przekazywania sądowi pierwszej instancji.  

NSA zaznaczył, że odpowiedzialność prawna za kreowanie polityki nadzorczej spoczywa na państwie, reprezentowanym przez KNF i to nadzorca decyduje, kiedy nieprawidłowości na rynku kapitałowym wymagają jego stanowczej reakcji. Sąd administracyjny nie może tu zastępować KNF i decydować o konieczności eliminowania podmiotów prawa z kręgu nadzoru, gdy dopuszczą się rażących nieprawidłowości. Sąd administracyjny nie kształtuje również polityki państwa w tym zakresie.  

NSA zauważył również, że od podmiotów profesjonalnych, taki jak towarzystwa funduszy inwestycyjnych wymagane jest bardzo rygorystyczne podejście do swoich obowiązków, zwłaszcza dotyczących stosowania właściwych metod wyceny aktywów, to jest z uwzględnieniem wiarygodnie oszacowanej wartości godziwej.  

NSA uznał również, że KNF dysponuje dużym zakresem swobody w interpretacji zachowań nadzorczych podmiotów podlegających jej kognicji. Kompetencje przyznane KNF opierają się bowiem często na pojęciach otwartych, niedookreślonych, wykładanych w toku praktyki nadzorczej, gdzie ustawodawca przyznał KNF, jako specjalistycznemu organowi, szerokie uprawnienia dyskrecjonalne. 

Naczelny Sąd Administracyjny również oddalił wnioski dowodowe Lartiq, zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności administracyjnej poprzez wskazanie na błędy popełnione przez GetBack, którym zdaniem Lartiq nie można było zapobiec. 

NSA stwierdził, że prawo unijne (rozporządzenie 231/2013 z 19 grudnia 2012 roku, w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru) ustanawia daleko idący wzorzec działania towarzystw funduszy inwestycyjnych i gwarantuje, że podmiot, któremu powierzono wykonywanie funkcji na podstawie art. 45a ust. 1 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, wykonuje przekazane mu funkcje skutecznie, zgodnie z prawem i wymogami regulacyjnymi. W konsekwencji, towarzystwo ponosi pełną odpowiedzialność za działania takiego podmiotu, bez względu na jego kwalifikacje, gdyż musi nad nim sprawować odpowiedni (to znaczy bieżący i efektywny) nadzór. 

NSA nie dostrzegł też podstaw do subiektywizacji odpowiedzialności administracyjnej w przypadku osób prawnych, takich jak towarzystwa. 

Wyrok jest prawomocny.