Procedura ustawodawcza i harmonogram prac

Na skróty

Rekomendacje dla banków Stanowiska urzędu Dane o rynku OFE Projekt Wypłacalność II Ostrzeżenia publiczne Egzaminy Wnioski składane do UKNF Kalkulatory Sąd Polubowny

Słownik

A-E

Kredyt

Oddanie do dyspozycji kredytobiorcy określonej kwoty pieniężnej na określony cel i oprocentowanej, na warunkach zawartych w umowie kredytowej, zawartej na piśmie. Może udzielić go tylko bank. Bank ma prawo do kontroli celu wykorzystania kredytu. Przed udzieleniem kredytu dokonuje się oceny zdolności kredytowej klienta. Wymagane jest zabezpieczenie spłaty kredytu.

Krajowa instytucja płatnicza

Osoba prawna, która zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy o usługach płatniczych uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze instytucji płatniczej

Biuro usług płatniczych

Osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której ustawa o usługach płatniczych przyznaje zdolność prawną, prowadząca działalność w zakresie usług płatniczych, których wartość nie przekracza średnio 500 tys. euro miesięcznie.

Stopa zwrotu OFE

Obrazuje opłacalność zrealizowanych przez OFE inwestycji. Stopy zwrotu za okres ostatnich 3 lat są ustalane przez poszczególne fundusze emerytalne dwa razy w roku - na koniec marca i września. Stopy zwrotu OFE wraz ze średnią ważoną oraz minimalną wymaganą stopą zwrotu podawane są do publicznej wiadomości przez Komisję Nadzoru Finansowego.

Regulacje europejskie wprowadzające system Wypłacalność II mają strukturę trzypoziomową, zgodną z wymogami tzw. procedury Lamfalussy’ego, stosowaną w Unii Europejskiej do wydawania przepisów normujących funkcjonowanie sektora finansowego.

1) Akt podstawowy, czyli dyrektywa ramowa (akt poziomu 1), został uchwalony w 2009 r., (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) – Dz.U. L nr 335, 17.12.2009, s. 1). Od 2011 r. trwa nowelizacja tej dyrektywy (przez projekty tzw. dyrektywy Omnibus II oraz tzw. dyrektywy FICOD I – szczegóły w sekcji „Poziom 1 regulacji UE – „Dyrektywa Wypłacalność II i jej nowelizacje).

2) Akt 2 poziomu - Dyrektywa normuje tylko podstawowe zasady nowego systemu, w wielu wypadkach pozostawiając szczegóły rozwiązań do unormowania w aktach 2 poziomu, czyli aktach wykonawczych do dyrektywy (ang. implementing measures). Od 2011 r., w związku z wprowadzeniem w Unii Europejskiej tzw. nowej architektury nadzoru finansowego, przestaje funkcjonować nazwa akty wykonawcze i zostaje zastąpiona przez tzw. akty delegowane (ang. delegated acts), które będą wydawane na podstawie art. 290 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Na 312 artykułów w dyrektywie ramowej, 25 artykułów zawiera obowiązkowe delegacje dla Komisji Europejskiej do wydania aktów 2 poziomu, a 14 artykułów zawiera delegacje fakultatywne. Liczba ta tylko w nieznacznym stopniu oddaje zakres, a przez to wagę i istotność tych regulacji.

3) Akty 3 poziomu - Dalsze uszczegółowienie przepisów systemu Wypłacalność II ma miejsce w aktach poziomu 3. Niektóre z nich będą mieć charakter niewiążących prawnie wytycznych (ang. guidelines), które będą obowiązywać na podstawie samodyscypliny organów nadzoru i podmiotów rynkowych, na zasadzie tzw. comply or explain (stosuj się do wspólnie przyjętych rozwiązań, a jeśli nie, to wytłumacz dlaczego nie możesz się do nich stosować). Inne – w związku wprowadzeniem od 2011 r. w Unii Europejskiej tzw. nowej architektury nadzoru finansowego – będą wydawane w formie prawnie wiążących, wykonawczych standardów technicznych (ang. binding technical standards – BTS lub implementing technical standards - ITS).

Dyrektywa poziomu 1 uchwalana jest w zwykłej procedurze prawodawczej (art. 294 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej), przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony nazywaną procedurą współdecydowania.

Akt delegowany wydawany jest na podstawie art. 290 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Dla procedury jego uchwalania ma znaczenie również rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję Europejską.

Wykonawcze standardy techniczne wydawane są na podstawie art. 291 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Dla procedury jego uchwalania ma znaczenie również rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 182/2011.

Zarys harmonogramu prac nad Wypłacalnością II (wrzesień 2011)