Na skróty
Rekomendacje dla bankówStanowiska urzęduDane o rynku OFEProjekt Wypłacalność IIOstrzeżenia publiczneEgzaminyWnioski składane do UKNF KalkulatorySąd PolubownySłownik
Poziom 1 regulacji UE - Dyrektywa Wypłacalność II i jej nowelizacje
Dyrektywa Wypłacalność II została uchwalona w 2009 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L) z dn. 17 grudnia 2009 r., jako -"Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG)"- Dz.U. L nr 335, 17.12.2009, s. 1.
wersja polska
wersja angielska
Dyrektywa (z wyłączeniem niektórych przepisów – zob. art. 311 dyrektywy) weszła w życie dwudziestego dnia od daty jej opublikowania, tj. 6 stycznia 2010 r. Data ta wyznacza formalny początek procesu transpozycji przepisów dyrektywy do systemów prawnych państw członkowskich Unii Europejskiej (tj. przygotowania i wydania krajowych aktów prawnych).
Zgodnie z art. 309 dyrektywy pełna transpozycja – zarówno samej dyrektywy, jak i aktów jej towarzyszących, powinna nastąpić do końca października 2012 r. Nowy system powinien więc zacząć obowiązywać od 1 listopada 2012 r. Jednakże daty te prawdopodobnie ulegną zmianie w wyniku trwającej obecnie nowelizacji dyrektywy Wypłacalność II przez tzw. dyrektywę Omnibus II. Rozważane są 2 terminy na transpozycję – 1 stycznia 2013 r. albo 31 marca 2013 r. Natomiast wejście w życie systemu Wypłacalność II proponuje się przełożyć na 1 stycznia 2014 r.
Nowelizacja dyrektywy Wypłacalność II – projekt dyrektywy Omnibus II
19 stycznia 2011 r. Komisja Europejska opublikowała wniosek ustawodawczy – projekt tzw. dyrektywy Omnibus II (Projekt Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2003/71/WE i 2009/138/WE w zakresie uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, nr dokumentu: COM/2011/0008, nr procedury legislacyjnej: COD 2011/0006).
oryginalny projekt Komisji Europejskiej z dn. 19 stycznia 2011 r. (wersja angielska)
oryginalny projekt Komisji Europejskiej z dn. 19 stycznia 2011 r. (wersja polska)
kompromisowy projekt Prezydencji polskiej z dn. 15 lipca 2011 r. (wersja angielska)
Inicjatywa ustawodawcza miała na celu wdrożenie Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego. Projekt dyrektywy zawiera 3 główne obszary zmian do dyrektywy Wypłacalność II:
1) Wskazanie kwestii, w których EIOPA uprawniona będzie do wiążącej prawnie mediacji pomiędzy krajowymi organami nadzoru.
2) Ustanowienie przepisów przejściowych, mających na celu ułatwienie zakładom ubezpieczeń przejścia do funkcjonowania w systemie Wypłacalność II.
3) Ustanowienie delegacji dla Komisji Europejskiej do przyjmowania aktów poziomu 2 i 3 (wiążących prawnie) w zakresie systemu Wypłacalność II.
Prace w Radzie Unii Europejskiej nad uchwaleniem dyrektywy Omnibus II rozpoczęto niezwłocznie po opublikowaniu projektu. Prowadziła je najpierw Prezydencja węgierska, przewodnicząca Radzie UE w pierwszym półroczu 2011 r., a kontynuuje Prezydencja polska.
28 września 2011 r. COREPER przyjął tzw. ogólne podejście (ang. general approach) w zakresie dyrektywy Omnibus I. Ułatwi to dalsze prace ustawodawcze, w tym rozpoczęcie negocjacji ostatecznego tekstu dyrektywy z Parlamentem Europejskim (tzw. trilogów).
Ogólne podejście Rady w zakresie dyrektywy Omnibus II (wrzesień 2011 r.) (wersja angielska)
Celem trilogów jest osiągnięcie w trybie roboczym porozumienia pomiędzy Parlamentem, Radą i Komisją Europejską, które pozwoli ostatecznie uchwalić dyrektywę.
Wstępne stanowisko Parlamentu Europejskiego do wniosku ustawodawczego Komisji z dn. 19 stycznia 2011 r. jest w kilku kwestiach znacząco rozbieżne ze stanowiskiem Rady wyrażonym w ogólnym podejściu. Wstępne stanowisko Parlamentu zawarte jest w projekcie raportu Komisji ds. Gospodarczych i Monetarnych (ECON) z dn. 10 lipca 2011 r., sporządzonym przez posła sprawozdawcę Burkharda Balza należącego do Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci).
Projekt raportu Komisji ds. Gospodarczych i Monetarnych Parlamentu Europejskiego (ECON) z dn. 19 lipca 2011 r. ws. projektu dyrektywy Omnibus II z dn. 19 stycznia 2011 r. (wersja angielska)
Uchwalenie stanowiska ECON planowane jest w dn. 20 grudnia 2011 r. Przyjęcie dyrektywy przez Parlament Europejski w głosowaniu plenarnym - w dn. 13 lutego 2012 r. Harmonogram prac Parlamentu nad uchwaleniem dyrektywy Omnibus II dostępny jest w Obserwatorium Legislacyjnym Parlamentu Europejskiego.
Przewidywany termin opublikowania ostatecznego tekstu dyrektywy Omnibus II to I kwartał 2012 r.
Nowelizacja dyrektywy Wypłacalność II - dyrektywa FICOD 1
5 lipca 2011 r. Parlament Europejski uchwalił nowelizacją dyrektywy o konglomeratach finansowych, tzw. dyrektywę FICOD 1, czyli dyrektywę w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE i 2006/48/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego. W rzeczywistości, dyrektywa ta zmienia więcej dyrektyw, w tym dyrektywę Wypłacalność II (2009/138/WE), w celu zapewnienia odpowiedniego nadzoru nad ubezpieczeniowymi grupami kapitałowymi, gdy stanowią one część struktury finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej.
oryginalny projekt Komisji Europejskiej z dn. 16 sierpnia 2010 r. (wersja angielska)
oryginalny projekt Komisji Europejskiej z dn. 16 sierpnia 2010 r. (wersja polska)
tekst przyjęty przez Parlament Europejski w lipcu 2011 r. (wersja angielska)
Przygotowując projekt ww. dyrektywy, zidentyfikowano konieczność uwzględnienia w dyrektywie Wypłacalność II finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej (ang. mixed financial holding company) jako jednego z możliwych podmiotów dominujących ubezpieczeniowej grupy kapitałowej. Proponowaną zmianę uzasadniano dążeniem do uniknięcia sytuacji, w której wyłączy się spod nadzoru grupowego grupy ubezpieczeniowe, na których czele stać będzie finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, a nie ubezpieczeniowa spółka holdingowa (ang. insurance holding company). Grupy takie byłyby wówczas objęte jedynie nadzorem uzupełniającym, właściwym dla konglomeratów, a nie nadzorem wypłacalności. Analogiczne zmiany wprowadzono do dyrektyw bankowych.
W wyniku nowelizacji rozszerzono więc definicje finansowej spółki holdingowej w dyrektywach bankowych oraz ubezpieczeniowej spółki holdingowej w dyrektywie Wypłacalność II, aby obejmowały także finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej (ang. mixed financial holding company). W ten sposób starano się zapewnić, aby przepisy i uprawnienia sektorowe, stosowane do finansowych spółek holdingowych i ubezpieczeniowych spółek holdingowych nie traciły ważności, kiedy klasyfikacja grupy i jej spółki holdingowej ulega zmianie w wyniku nabycia podmiotu w innym sektorze.
Planuje się, że publikacja dyrektywy FICOD 1 nastąpi jesienią 2011 r. (obecnie trwają prace nad weryfikacją wszystkich jej wersji językowych).
Do góry
Wydrukuj
Poleć znajomemu